allir saman nú, einn – tveir – þrír…

Jæja það fer að líða að því að við skreppum í ofurverslunarferð til úgglanda (Malmö hehe) svo að það er ekki seinna vænna fyrir ykkur að byrja að spá í óskalistanum fyrir jólin. Núna, þessi jólin, er planið að vera svolítið hagsýnn og fara til ódýrari landa í verslunarleiðangur. Þungir og stórir hlutir eru ekki jafn vinsælir og litlir og léttir hlutir – en þó er allt tekið til greina.

Annað í fréttum er að þar sem að syninum var bannað að segja fullorðinsorðin (andskotans, helvítis, fjandans ofl í þeim dúr) að þá fáum við ekki heldur að segja fullorðinsorðin. Hann er líka gáttaður yfir því hvað okkur (sérstaklega mömmunni) gengur illa að muna það að maður má ekki segja þessi orð. Þar sem að við höfum verið agalega léleg í trúarlegu uppeldi sonarins er þó erfitt að útskýra fyrir honum af hvað þessi orð þýða og af hverju þau eru ljót. Æði oft er maður skammaður fyrir að segja eitthvað allt annað vegna þess að einræðisherranum misheyrist oft þegar hann er 75% á kafi í einhverjum leik en aðeins 25% að fylgjast með orðalagi foreldra sinna. Ég held að eina skiptið sem ég komst upp með að blóta all hressilega var í gær þegar ég brenndi mig við að taka franskar út úr ofninum, missti plötuna í kjölfarið og það flugu franskar útum allt (og auðvitað voru töluverð læti í þokkabót), ég er sannfærð að í gegnum sársaukann tvinnaði ég saman nokkur misfalleg orð. Sem betur fer var bruninn ekki alvarlegur og rosalega fljótur að jafna sig (þumall).

Annað markvert í fréttum er að það “snjóaði” fyrsta snjónum hérna í gær. Kom eitthvað hallærislegt fjúk, mini snjókorn, sem að bráðnuðu áður en þau komu við jörð. Hrafnkell var yfir sig hamingjusamur yfir þessu – sennilega eini Kaupmannahafnarbúinn sem var svona kátur reyndar.

Annars gerist ekki margt. Við hóstum hérna í kór, sjúgum upp í nef og snýtum okkur – mjög geðsleg fjölskyldan. Hrafnkell er þó ekkert slappur (og í raun minnst kvefaður) og ég vil meina að Doddi hafi það ekki jafn skítt og ég… Spurning hvort að hann sé sammála. Næturnar eru jafn yndislegar, ég skríð yfirleitt frekar snemma upp í rúm, svo þegar Doddi kemur þá getur hann annað hvort ekki sofnað útaf hrotunum í mér eða hóstanum í sér. Sjálf vakna ég óteljandi oft á nóttu, geri ráð fyrir að hroturnar í mér eða hósti sé orsökin.

Einsog Rögnu þá hefur mig dreymt ýmislegt undanfarið, man minnst af því nákvæmlega núna en oftast þegar ég vakna þá á ég eitthvað eftir “óklárað”. Eitt sem ég man þó er að um daginn þá þurfti ég að prjóna brúðarkjól, það var mikið stress og ég var sko ekki ein að prjóna kjólinn – en ég var þó yfir verkinu. Hinar prjónakonurnar voru alveg glataðar og nánast engin hjálp í þeim. Þar að auki vorum við ekki með neina uppskrift og við byrjuðum á faldinum – ég var alveg viss um að það væru mistök. Anyway það gekk illa að prjóna þennan kjól.

En nóg komið af blaðri

meira eitt og annað

Doddi kemur heim á morgun eða hinn, það er ekki hægt að neita því að við Hrafnkell erum alveg farin að bíða eftir honum. Það verður gott að komast í einhverja rútínu (fyrir mig, rútínan hans Hrafnkels hefur sem betur fer nánast alveg haldist). Það verður gott að fara aftur í skólann, það verður gott að hafa einhvern heima á kvöldin, það verður gott að komast í búð til að gera magninnkaup (mér finnst ég alltaf vera í búð þessa dagana) og það verður æðis að þurfa ekki að setja í og taka úr helvítis uppþvottavélinni alla daga.

Skólinn byrjar líka á morgun, það er komið ýmislegt efni á netið með upplýsingum um önnina og satt best að segja þá veit ég ekki ennþá hvað mér finnst. Ég var samt að rabba við Robert á msn í gær og við komum okkur saman um að nöldra svoldið á mánudaginn, spyrja um það af hverju vantar algerlega kennslu í einu sviði sem okkur finnst mikilvægt, það væri kannski alltí lagi ef það hefði ekki líka vantað kennslu í þessu á þriðju önn og allt var svoldið ruglingslegt á fyrstu og annarri önn vegna þess að kerfið breyttist þar á milli.

Hrafnkell er ógeðslega kvefaður greyið, það hjálpar ekki þegar kemur að pirrunum hans og óþekktaröngunum. Ég reyndi að týna af honum óþekktarangana í gær en hann sagði að ég mætti ekki taka af honum puttana, ég sá samt enga putta bara sett af óþekktaröngum. Annars varð hann verulega reiður við mig í gær, lagðist meira að segja á gólfið (gerist ekki oft) til að leggja áherslu á mál sitt og sagði “mamma þú mátt ekki vera með svona frekju!” svo hugsaði hann sig aðeins um og bætti við “ef þú ert ekki þæg þá tek ég allt dótið þitt og gef einhverri annari mömmu!”

Um daginn þá kláraði ég það sem ég átti af Grey’s Anatomy svo að ég varð að finna mér eitthvað annað til að horfa á. Til að halda mig við sjúkrahúsaþemað þá náði ég mér í ER (Bráðavaktina) og það er hin áhugaverðasta afþreyging. Fyrstu 2-3 þættirnir eru ótrúlega lélegir og maður sér alveg hvernig leikararnir voru ekki alveg komnir í karakter, einnig byrjar fyrsta serían algerlega í lausu lofti. En svo þegar líður á þá verður þetta betra. Það er samt gaman að sjá hvernig George Clooney getur bara alls ekki leikið, mest allt sem hann gerir er að horfa svoldið sexy og glotta dónalega eða þá að hann er svoldið reiður – en samt sexý reiður. Hann hefur þó amk bætt sig með árunum. Það er líka gaman hvað þau segja oft hluti einsog “maður mætti halda að 10. áratugurinn væri ekki kominn” eða eitthvað svoleiðis, sem vísar í það hvað allt var framarlega þarna í “gamla daga” td þá voru þau að spila einhvern tölvuleik til að sýna alla tæknina.

Annars er lítið að frétta nema að það snjóaði aðeins í nótt og í dag, er smá föl. Það er smá notalegt.