könguló, könguló, vísaðu mér á berjamó

Þessa vikuna er ég búin að sitja sveitt (og ógeðslega kvefuð) við saumaskap. Það er nefnilega hrekkjavaka í dag og danir, sem eru sko ekki síðri kanasleikjur en íslendingar, halda upp á þann sið. Þar af leiðandi þurfti ég að sauma búning og Hrafnkell ákvað að það ætti að vera köngulóarbúningur. Aumingja barnið er blessað/bölvað með móður sem vill frekar kaupa efni fyrir 200dkk og sitja svo í 30 tíma og sauma en að kaupa tilbúinn búning á 150dkk (en reyndar í þetta skiptið kostaði efni bara um 100dkk svo að þetta var “ódýrara”).

Hérna er svo afraksturinn, þó að þarna eigi víst eftir að stytta í millilappateyjum sem og lengja skálmar.

Og svo skárum við út í eitt flott grasker, það var reyndar geggjað gaman og ég gæti vel hugsað mér að gera það aftur

Mamma og Myrkvi

Við Hrafnkell ákváðum að fara í smá ævintýri í gær. Við græjuðum okkur, löbbuðum út á götuhorn og tókum strætó í Fisketorvet. Þar byrjuðum við á því að versla okkur bíómiða á Madagaskar 2 (vi taler dansk) og svo fórum við í H&M og keyptum ofsalega flotta fingravettlinga (ég vildi að ég gæti keypti magnpakkningu á vettlingum á barnið því að hann týnir þeim svo hratt að það er ekki eðlilegt). Svo fórum við í bíóið. Mamman komst að því að það er nánast 2 manna verk að fara með barnið í bíó – það þarf að leiða hann (amk finnst henni það) og svo þarf að halda á poppinu, drykkjum ofl.  EN þetta hafðist, við komumst inn í bíósalinn og horfðum á þessa stórskemmtilegu mynd.

Hvað varðar myndina þá var hún fyndin en mér finnst samt íslensku raddirnar betri (og reyndar ensku bestar). Hrafnkell gleymdi sér stundum og byrjaði að tala dönsku við mig sem er bara eðlilegt miðað við aðstæður.

Eftir myndina þá gerðist mamman svo ill að hún dró barnið með sér í búð og keypti helstu nauðsynjar. Hún hafði hugsað sér að skoða líka buxur á útsölunum (mikill skortur í gangi) en það féll í mjög svo grýttan jarðveg svo að hún ákvað að geyma það bara þangað til að hún kemst í friði.

Núna, þegar maður hefur í raun ekkert sem maður ÞARF að gera, þá ákvað ég að byrja að græja öskudagsbúning handa Hrafnkeli. Þar sem að hann vill vera prinsessa og ég vil það ekki þá var ákveðin málamiðlun tekin og hann verður galdrakall. Galdrakarlakyrtillinn er ósköp svipaður kjól en hann er samt blár með gulu/gull skrauti og stjörnum og hann er kyrtill – fyrir galdrakalla. (sem segja víst ekki “hókus pókus ég breyti þér í frosk” heldur “pókuspókus þú ert kolkrabbi”). Ég hugsa að það þyrfti ekki merkilegan sálfræðing til að átta sig á því að ég er svona dugleg við að gera búninginn vegna þess að það þarf virkilega að fara að taka til hérna.

Annars kemur Doddi heim eftir rúmlega viku – JIBBÝ!