Verur og bakteríur

Þetta ár, allir tveir mánuðirnir sem eru (nánast) liðnir af því, er búið að vera mjög undarlegt. Það hefur einkennst af pestum og aumingjaskap, heimahangsi og leti. Maður er varla búinn að ná sér eftir eina pest þegar sú næsta herjar, alltaf þegar ég er ekki með pest þá er Hrafnkell veikur og núna er Doddi líka veikur. Milli pesta er maður almennt með einhverja kvefdrullu, sem er þá annað hvort leifar af seinustu pest eða byrjunin af þeirri næstu. Mér leiðist þetta.

Skólinn hefur líka verið undarlegur. Fyrst var janúarmánuður með bara 2 prófum og ekki meir, sem var reyndar ágætt því að þá gat maður þó verið svoldið veikur inn á milli. Reyndar þá var ég frekar mikið veik í seinna prófinu en jæja skítt með það, ég fékk samt 10. Svo kom febrúar og hann hefur nánast bara farið í það að finna sér fyrirtæki og bíða eftir fyrsta fundinum með kúnnanum. Svo þegar ég hef ekki verið veik þá hafa hópfélagar mínir (Kirsten og Michelle) verið veikar. Kirsten tók sig meira að segja til að fá lungnabólgu og henni er alltaf að slá niður, ég er reyndar að reyna að segja henni að druslast til að vera lengur í rúminu, hætta að hafa áhyggjur af þessu – við getum alveg reddað því sem þarf að gera án hennar, svo framarlega sem hún hætti bara að vera veik á endanum.

Mig er oft búið að langa á djammið en það hefur lítið orðið úr því, vegna þess að ég hef orðið veik, ég hef verið barnapíulaus og þeir sem ég hef ætlað að djamma með hafa orðið veikir. Ég held að allar veirur og bakteríur Danmerkur hljóti að vera á sterum eða eitthvað.

Það væri fínt að hætta þessu veikindabasli, þá gæti maður kannski haft það af að þrífa hérna almennilega, komist kannski heila viku í skólann osfr. Maður verður svo mikill aumingi þegar svona ástand varir lengi lengi. Við máttum svosem vita að það kæmi að þessu þar sem við höfum ekki verið oft veik undanfarið ár.

Spennandi tímar

Þessi önn snýst aðalega um samvinnu við alvöru fyrirtæki. Fyrsta vikan á önninni fer því í það að komast í tengsl við fyrirtæki. Í þessari viku hafa nokkur fyrirtæki komið í skólann og lýst því hvað þau eru að gera og hvað þau vilja að við gerum – sum hafa komið virkilega á óvart og önnur hafa valdið manni ótrúlegum vonbrigðum.

Við, í hópnum mínum (sem er ég, Michelle og Kirsten – Jeffrey og Morten fóru til Cumbria og eru þess vegna ekki memm lengur), erum búin að hafa samband við 5 fyrirtæki. 2 sem við höfum verulegan áhuga á, 2 sem gætu verið ok og 1 sem væri örugglega mjög áhugavert en er líka alveg rosalega mikil eftirspurn eftir (ætli það óski ekki amk helmingurinn af 4ðu önn eftir að komast að hjá þeim). Það jákvæða er að þessi 2 sem við höfum áhuga á eru þau einu sem hafa svarað okkur strax. Þau eru Startour og JDS-Architects, semsagt eitt gamalt og rótgróið ferðamálafyrirtæki (það stærsta í DK) og eitt ungt arkitektafyrirtæki í mikilli framsókn (hannar td nýja skýðahoppipallinn í Osló – Holmenkollen).

Vonandi kemur svo í ljós fyrir helgi, já eða um helgina, hvort við fáum annað þessara fyrirtækja. Það hljómar amk mjög spennandi, ekki bara að vera að vinna með alvöru fyrirtækjum, að vera að vinna með fyrirtækjum sem eru í alvörunni þekkt á sínum sviðum. Ef það, sem við gerum, er notað gæti það skilað sér í mjög góðum dæmi til að hafa á CV hjá sér.

Annars hvað varðar Hrafnkel þá fórum við með hann til læknis á þriðjudaginn. Hægra eyrað hjá honum var stokkbólgið og mjög rautt en það vinstra alveg fínt þar af leiðandi sagði læknirinn að þetta væri örugglega bakteríueyrnabólga (þar sem að vírusar vilja víst dreyfa sér meira og vera í báðum eyrunum, sérstaklega þar sem þetta var orðið frekar slæmt) og þess vegna fékk hann pensilín og verkjastíla. Pensilínið er auðvitað viðbjóðslega vont á bragðið, ég myndi segja eyrnamergur falinn í sykur-gerfi-ávaxtabragði. Við erum samt sammála um að hann verði að taka lyfið sitt því að það séu lítil skrímsli í eyranu sem vilji bara meiða eyrað og það bara þurfi lyfið til að drepa þessi skrímsli. Lyfið fer nefnilega úr mallanum og upp í eyrað og drepur skrímslin, það sé ekki nóg að berja sig í hausinn með Svampi Sveinssyni (bangsa) – hann er bara ekki skrímslabani. Þar fyrir utan eru smá verðlaun fyrir að vera duglegur að taka lyfið sitt.

Hann virðist reyndar ennþá finna til í eyranu og það er mjög viðkvæmt svo að hann fer ekkert í leikskólann fyrr en á mánudag. Þeir voru saman heima feðgarnir í dag, Hrafnkell segir að það hafi verið gaman en mér skilst á pabbanum að pjakkurinn hafi farið nokkrum sinnum fram til að “bíða eftir að mamma komi heim”. Ekki skrítið að barnið sé háð mér svosem.