könguló, könguló, vísaðu mér á berjamó

Þessa vikuna er ég búin að sitja sveitt (og ógeðslega kvefuð) við saumaskap. Það er nefnilega hrekkjavaka í dag og danir, sem eru sko ekki síðri kanasleikjur en íslendingar, halda upp á þann sið. Þar af leiðandi þurfti ég að sauma búning og Hrafnkell ákvað að það ætti að vera köngulóarbúningur. Aumingja barnið er blessað/bölvað með móður sem vill frekar kaupa efni fyrir 200dkk og sitja svo í 30 tíma og sauma en að kaupa tilbúinn búning á 150dkk (en reyndar í þetta skiptið kostaði efni bara um 100dkk svo að þetta var “ódýrara”).

Hérna er svo afraksturinn, þó að þarna eigi víst eftir að stytta í millilappateyjum sem og lengja skálmar.

Og svo skárum við út í eitt flott grasker, það var reyndar geggjað gaman og ég gæti vel hugsað mér að gera það aftur

Skilðavera jólahjól?

Ég er byrjuð að vinna í jólaóskalista fyrir okkur Hrafnkel, það er linkur hérna til hliðar

<——- Linkur

Auðvitað er þetta bara gamni gert en kannski ætti þetta að hjálpa einhverjum eitthvað

Mjólkurbúðin

Ég bjó lengi á Íslandi, þar er áfengi eingöngu selt í sérverslunum, núna hef ég búið í 2 ár í Danmörku þar sem að áfengi er selt í matvöruverslunum.

Ég er algerlega á móti því að áfengi verði flutt inn í matvöruverslanir á Íslandi, frekar vil ég færa allt tóbak í áfengisverslanirnar. Þessi skoðun mín hefur eingöngu styrkst við það að prufa að búa í landi þar sem að allt er í matvöruverslunum. Helsta ástæða mín fyrir þessari skoðun? Leti.

Jamm ég er löt oft á tíðum, nenni ekki að taka 2 skref ef eitt er nóg – en hvernig getur það fylgst að að vera latur og vilja hafa áfengi aðskilið frá matvörunum? Málið er nefnilega það að hérna hefurðu ekki hugmynd hvað er í boði þegar þú kemur inn í verslun. Þig langar, sem dæmi, alveg hrikalega í kippu af uppáhalds bjórnum þínum, þú skýst út í næstu verslun en nei bjórinn þinn er ekki til þar. Eftir að hafa rápað í 4-5 verslanir gefstu upp og kaupir einhverja aðra tegund af bjór. Eða þig langar í vodka og verslunin selur bara romm, eða þig langar í ákveðið rauðvín sem þú veist að er til í verslun X, en þegar þú kemur þangað þá er það uppselt og ekki nokkur leið að vita hvenær það verður til aftur.

Einsog málin eru núna á Íslandi í dag þá geturðu farið inn á vinbud.is og séð lista yfir allt áfengi sem er í boði á Íslandi, þú getur séð hvar hver tegund er til. Þannig að ef þig langar í bjórinn þinn þá geturðu verið búinn að athuga hvort að hann sé ekki örugglega til í vínbúðinni sem þú hafðir hugsað þér að fara í. Þú getur semsagt skipulagt skreppinn þinn áður en þú stendur upp frá tölvunni, það hljómar vel hjá mínum innri letipúka.

En svo þar fyrir utan þá held ég að allt aldurseftirlit muni hrapa við það að færa áfengi í matvöruverslanir. Fyrir utan að þá ætti náttúrulega að vera sama regla og með tóbak: Aðeins þeir sem hafa leyfi til að kaupa hafa leyfi til að selja. Hvað ætli það séu almennt margir að vinna á kössunum í Bónus sem eru eldri en 20 ára? Hvernig yrði það svo tæklað? Yrðu sumir kassarnir í Bónus sérmerktir fyrir 20 ára og eldri, og þeir sem ætluðu að versla sér áfengi yrðu að fara í þær raðir?

Ég var reyndar löngu farin að drekka áður en ég varð 20 ára, en er ekki bara hluti af þroskanum að þurfa að fá eldri systkini, frænsystkini eða einhvern til að redda sér? Ég er alveg viss um að ef áfengiskaupaaldur yrði færður niður í 18 ár þá myndu krakkar almennt fara fyrr að drekka, og svo ennþá fyrr ef aldurinn yrði færður niður í 16 ár. Viljum við taka dani okkur til fyrirmyndar? Þeir drekka oft, mikið og mjög illa. Ófrjósemi er mjög mikið vandamál hérna og það er rakið að miklu leyti til drykkjumynsturs þjóðarinnar. Ég held frekar að danir ættu að taka okkur sér til fyrirmyndar, við kunnum að detta í það og við þurfum ekki að vera blaut þess á milli.

Og já sígarettur eru ógeðslegar, um að gera að færa þær í áfengisverslanirnar til að gera aðgengið að þeim aðeins verra.

Jólin jólin allsstaðar….

Það er langt liðið á haustið, næstum farið að koma frost (var  bara 2,5°c í morgun birrrr) og jólapælingar farnar að láta bera á sér. Seinustu jól vorum við í Noregi og þar af leiðandi leitar hugurinn heim til Íslands – í mínum huga eru jól á Íslandi það besta í heimi. Að geta verið með fjölskyldunni sinni og vinum, slappað af og étið ógrynnin öll af góðgæti, drukkið malt (og jafnvel styrkt það aðeins með appelsíni) já eða jafnvel jólaöl, spila spil og svo auðvitað að eiga gott afmæli.

Því miður virðist frekar ólíklegt (mjög ólíklegt) að mér verði að ósk minni að komast til Íslands um jólin. Ég var náttúrulega þeirrar gæfu aðnjótandi að fá að fara til Íslands í sumar, Doddi fór til Króatíu í haust – sem var ekkert ókeypis þó það hafi svosem ekki verið dýr utanlandsferð þannig lagað, íslensku lánin okkar hækka (og það munar um hverja krónu), gengið lækkar (sem þýðir dýrari dkk fyrir okkur) og verðlagið hér (matur, leiga, föt) hækkar. Þar að auki virðist útilokað núna að Doddi nái að vinna eitthvað í janúar, og það er pottþétt útilokað að ég gæti gert það þar sem að ég er í 3 prófum sem verður vandlega dreift yfir allan janúarmánuð. Þar af leiðandi getum við ekki leift okkur að kaupa núna miða til Íslands sem gerir það að verkum að þegar nær dregur og við sjáum betur hvernig peningamál standa að þá verður flugfarið hvort eð er orðið ógeðslega dýrt.

Og þá spyr maður sig, hvað getur maður gert í staðinn? Við Doddi teljumst örugglega sem stórskrítið fólk en við höfum voðalega lítinn áhuga á því að stofna okkar eigin einkajól – bara við 3 saman. Okkur langar til að eyða jólunum með öðru skemmtilegu fólki. Langar ekki bara einhverjum til að koma til Köben um jólin? Eða einhverjar aðrar góðar hugmyndir?

Anyway svona eru jólapælingarnar á þessum bæ, hvaða jólapælingar hafið þið?

dagur 2

Já eða ætti maður að segja nótt 2? Amk þá er Hrafnkell búinn að sofa tvær nætur bleyjulaus og ekkert slys. Þetta þykir nokkuð merkilegt hérna á heimilinu þar sem að ákvörðunin um að prufa bleyjuleysið var tekin útaf því að við nennum ekki að kaupa fleiri bleyjur.

Vonandi heldur þetta bara áfram að ganga svona vel Hrafnkell er amk mjög ánægður með að færast einu skrefi nær því að vera jafn stór og Magni Steinn. Við vorum aðeins að ræða þá frændur um daginn og það þótti ekki lítið merkilegt þegar ég sagði að Hartmann væri smábarn, Hrafnkell væri krakki en Magni Steinn væri alveg að verða unglingur og að unglingar væru krakkar sem væru að breytast í fullorðna. Það fannst Hrafnkeli sko kúl, að hans eigin frændi væri að fara að breytast í fullorðinn – einsog fyrir galdra.

Þá ákvað Hrafnkell líka að þegar hann yrði fullorðinn, einsog Magni Steinn, þá ætlaði hann sko að fara að keyra um í bíl með Magna Stein og hann ætlaði sko sjálfur að keyra en Magni Steinn á að sitja í mömmusæti – og þeir ætluðu sko að drekka kók líka! Hann ætlar greinilega að gera allt sem hann má ekki gera núna.

En já það ku vera gott að vera stór einsog Magni Steinn

Hrotur og skókaup

Um daginn var erfið nótt, Hrafnkell vaknaði oft og bað um vatn og hitt og þetta og þar fyrir utan þá var hann líka að vakna og skríða uppí (sem hann gerir ca. aldrei) og svo fara aftur í rúmið sitt. Morguninn eftir vorum við aðeins að ræða þetta og ég sagði að hann mætti ekki vera svona mikið á flandri á nóttunni því að ég gæti ekki sofið þegar hann væri alltaf að koma upp í og fara og koma og fara. Þá leit barnið á mig og sagði með vanþóknunarþjósti “mamma, þegar ég er að reyna að sofna og þú gerir bara svona *mjög ýkt hrotuhljóð* þá get ég heldur ekkert sofnað!”

Það er slæmt að maður haldi svona vöku fyrir vesalings barninu.

Annars virðist vera erfitt að vera 4 ára, já eða barnið er loksins að vinna úr því að vera á svona flandri allt sumarið – pabbaleysið 2x – ofl. Hann vill amk ekki fara í leikskólann, ekki útaf því að það sé svo leiðinlegt eða eitthvað svoleiðis heldur útaf því að hann saknar mömmu sinnar svo mikið – amk segir hann það sjálfur. Hann segir að það skipti sko engu máli hvað það er gaman því að hann saknar mín svo rosalega mikið og í morgun svór hann (segir maður það ekki svona?) að hann myndi sko frekar vera heima hjá mér og gera ekki neitt allan daginn en að fara með einhverjum öðrum að leika sér eða í bíó eða eitthvað.

En eigum við ekki öll svona tímabil þar sem að okkur langar helst að gera eitthvað annað en það sem við þurfum að gera? Enda hefur hann það alveg ágætt í leikskólanum (þrátt fyrir allann söknuðinn). Í kvöld ætla ég að reyna að  koma honum extra snemma í rúmið, kannski skilar það sér í glaðari dreng. Við ætlum líka að fara saman og kaupa nýja skó, ódýru H&M skódruslurnar sem ég keypti í sumar eru að syngja sitt síðasta – enda hafa þær enst alveg allan peninginn (sem var ekki mikill). Þessi skókaupaáhugi barnsins (ég mátti sko ekki fara án hans að kaupa skó því að honum vantar svo að fá græna skó) fékk mig til að hugsa til Elvu systur minnar, ætli það  væri ekki best ef að Hrafnkell og Elva gætu farið að kaupa skó saman og ég og Magni Steinn gætum bara gert eitthvað annað á meðan En fólk getur víst ekki gengið um á tásunum allann ársins hring.

Nokkrar afmælismyndir

Svalur í gallanum frá Hjöddu ömmu og Bjössa afa

Töffari

Og það er hægt að hreyfa sig í honum

Svona gerðum við herbergið

Að borða

að leika okkur

að horfa á teiknimynd

Smá smotterí

Það er löngu kominn tími til að skrifa eitthvað en einhvernvegin hefur verið svo “mikið” að gera. Það virðist líka enginn vera almennilega í blogggírnum þessa dagana.

Anyway þá tókst mér að nöldra mig inn í skólann. Skólinn byrjaði á miðvikudaginn og um miðjan miðvikudag fékk ég tilkynningu um að ég fengi sæti í bekknum. Þetta er bein afleiðing af því að vesalings maðurinn, sem sér um sætisveitingar í þetta nám, var búinn að þola síendurtekna tölvupósta frá mér seinustu vikur þar sem að ég pressaði á hann um að gefa mér endanlegt svar. Þegar ég mætti svo á fimmtudaginn í skólann þá komst ég að því að bekkurinn er ca 35 manns (gróflega áætlað) og það eru yfir 100 manns á biðlista svo að ég tel mig bara nokkuð góða með að nöldra mig inn í bekkinn.

Námið virkar vel á mig, fyrsta önnin verður reyndar frekar þurr en það var alveg vitað fyrirfram, en það er gaman að komast í bekk þar sem flestir virðast actually vera þarna til þess að læra. Það á þó eftir að koma í ljós þegar maður kemst lengra inn í þetta hvort að námið standi undir væntingum. Reyndar eru þær væntingar, því miður, ekkert rosalega háar þar sem að mín kynni af dönsku skólakerfi eru ekki mjög góð. Allt sem ég hef hingað til séð af þeirra skólakerfi bendir til þess að það sé rosalega illa skipulagt og undarlega metið (og léleg samskiptamunstur hjá kennurunum). Vonandi verður KNORD til þess að bæta álit mitt á dönunum.

Doddi er kominn og farinn, kom frá Noregi á laugardagskvöldi og fór svo í morgun til Króatíu í skólaferðalag. Hrafnkell telur sig vera orðinn 4 ára þar sem að við báðum um að það yrði haldið upp á afmælið á föstudaginn í leikskólanum og svo gáfum við honum einn pakka á föstudaginn og fórum svo í sirkus (sem var by the way geggjað kúl). Svo á morgun verður smá sýnishorn af barnaafmæli hérna.

Ný síða

Ég hef ekki bloggað mikið undanfarið, hef satt best að segja ekki verið í stuði til að segja frá einu né neinu. Þrátt fyrir að Magni Steinn hafi verið hérna hjá mér í eina skemmtilega viku þá hefur framtíðin átt hug minn allan. Ég komst ekki inn í skólann, ég virðist ekki hafa komist inn eftir að biðlistanemendurnir voru teknir inn en þrátt fyrir að ég hafi sent tölvupóst og óskað eftir að fá endanlegt svar þá hef ég ekki fengið það. Skólinn byrjar á miðvikudaginn í næstu viku svo að ég efast stórlega um að einhver undur og stórmerki gerist þangað til. Það sem mér finnst verra en að hafa ekki komist inn er að vita hverjir komust inn, því að þar á meðal er fólk sem mér fannst undarlegt að skildi útskrifast yfirleitt. Fólk sem var ekki bara með verri einkunnir en ég heldur líka með töluvert lægri einkunnir en ég – en hinsvegar er það fólk sem þarf að borga skólagjöld. Djöfulli er ég komin með leið á þessari útlendingastefnu dana. Danir eru ógeðslega fordómafullir, leiðir og pirraðir yfir öllum innflytjendunum en engu að síður þá vilja þeir helst af öllu fá þetta fólk í skólana sína. Þetta er útaf skólagjöldunum, þeir græða svo mikið á því að fá þetta fólk hingað. Svo getur þetta fólk heldur ekki fallið, sem er ennþá meira pirrandi fyrir okkur hvítingjana. Auðvitað eru sumir af þeim í skóla til að læra en það er líka augljóst að flestir af þeim eru í skóla til að fá visa.

En já anyway þar sem að ég komst ekki inn í skólann þá veit ég ekki hvað í fjandanum ég á að gera og ég hata að vera svona stefnulaus. Það er of seint að reyna að skrá sig í einhver önnur nám svo að það eina sem er í stöðunni er að reyna að fá vinnu einhverstaðar. Þó að maður geti ekki beint verið picky þá vil ég nú fyrst reyna á það að fá vinnu sem hefur eitthvað með mína menntun að gera, svona áður en maður fer í skeiningarog skúringar.  Ég er því bæði búin að sækja um slatta af störfum (það er ekki beint mikið í boði, en samt eitthvað), einnig búin að senda umsókn á staði sem eru ekki að leita að fólki, og svo ákvað ég að uppfæra heimasíðuna mína með það í huga að hún sé nokkurnskonar portfolio fyrir mig.

Svo að ég  hef uppfært heimasíðuna mína, er ennþá að slípa hana til, breyta og laga texta við myndir og ég á eftir að bæta við linkum á heimasíður sem ég hef gert en endilega kíkið, skoðið og kommentið.

www.eddaros.com

Og hvað svo?

Hvað gerir maður þegar plan A gengur ekki upp og svo virðist plan B ekki heldur ætla að ganga upp og plan C er eiginlega bara „þetta reddast“?

Ég er semsagt komin heim, eftir gott frí heima á Íslandi, og þar beið bréfið mikla meðal óendanlega mikils ruslpósts. Ég var með óþægilega tilfinningu gagnvart þessu bréfi, reyndi að afsaka það með því að ég er svartsýnismanneskja almennt séð, sem var svo staðfest þegar ég opnaði það. Því miður komst ég ekki að í skólanum en er þó að biðlista, ef ské kynni að einhverjir detti út. Þannig að það er ekki öll von úti en samt eiginlega.

Kallinn sagði, í viðtalinu sem ég fór í, að skólinn væri með þjóðerniskvóta og tæki bara inn 3-4 af hverju þjóðerni og ég býst við að það hafi ýtt mér út því að ég veit um einstaklinga sem komust inn þrátt fyrir að hafa td verri einkunnir en ég úr KTS en þeir einstaklingar eru danir. Þannig að núna þarf ég að skrifa honum email og spyrjast fyrir um þennan biðlista, hvernig ég standi og hvort að það sé raunhæfur möguleiki að ég komist samt inn – og benda honum á að þetta er eitthvað sem ég virkilega vil (þó að ég hafi ekki verið svo sannfærð um það í vor þá er ég sannfærð núna).

Þar fyrir utan sé ég ekki annað í stöðunni en að byrja á því að sækja um allar þær vinnur sem ég finn, sem actually koma menntun minni eitthvað við. Einnig þyrfti ég líka að fara fljótlega í það að sækja um vinnur við að skeina rassa eða eitthvað álíka spennandi, hugsa samt að ég myndi frekar vilja fara bara í einhver þrif eða eitthvað. Hvað sem hverju líður þá höfum við ekki efni á því að hafa mig tekjulausa.

Búhú! Ég er hundfúl, var eiginlega búin að treysta alveg á að komast inn, þrátt fyrir þetta gut-instinct um að ég kæmist ekki inn. Þar fyrir utan er heillangt þangað til að Doddi kemur heim og satt best að segja þá finnst mér ég óttalega ein í heiminum eitthvað . EN það þýðir ekkert annað en að hrista af sér slenið, ganga frá hérna og vona það besta.