og dagurinn bara hálfnaður…
Ég vaknaði í morgun með strákunum mínum, sendi þá af stað í skólana sína og hófst svo handa. Sem betur fer hafði ég haft rænu á því að ákveða fyrirfram að mæta ekki í skólann í dag því að…
Í dag er svokallað páskaföndur í leikskólanum, það hefst klukkan 15:00 og stendur til 17:00 og þá hefst sameiginlegur kvöldmatur foreldra og barna í leikskólanum sem líkur klukkan 19:00. Fyrir löngu síðan kom upp listi í stofunni hans Hrafnkels þar sem að foreldrar voru beðnir um að skrá sig ef þeir væru tilbúnir til að baka fyrir föndrið. Ég var auðvitað tilbúin að baka svolítið, ég er eiginlega alltaf tilbúin til að baka – mér finnst það pínu gaman.
Nokkru seinna kom miðinn með öllum upplýsingunum um þetta allt. Við sáum að þeir sem vildu vera með í kvöldmatnum þyrftu að koma með einhvern rétt á hlaðborðið – við vorum fljót að ákveða að við nenntum ekki að fara. En svo var foreldraviðtalið og þar vorum við eindregið hvött til að mæta á þennan fja**ans kvöldmat því að það sýndi barninu í verki að við hefðum raunverulegan áhuga á því starfi sem færi fram í leikskólanum. Einsog það sé ekki nóg fyrir Hrafnkel að við segjum vá þegar hann gefur okkur eitthvað, spyrjum hann daglega um það hvað fór fram í leikskólanum osfr. Hann er þriggja ára, þetta skiptir hann örugglega ekki höfuðmáli.
En já þarna eiginlega neyddumst við til að melda okkur í matinn líka. Þannig að ég þurfti að finna einhvern rétt sem ég gæti gert, sem þyrfti ekki að hita upp (ekkert mötuneyti = bara einn bakaraofn fyrir 50+ börn og fjölskyldur þeirra að hita upp), sem þeir feðgar borða og sem sýnir hæfileika mína í eldhúsinu (og já það skiptir máli
) Þrautalendingin var sú að gera eitt kalt ostapasta með skinku, beikoni og leifunum af hamborgarahryggnum sem var á sunnudaginn (já það er ódýr helgarsteik) annars vegar og svo kjúklingasalat hinsvegar.
Svo kom upp spurningin hvað ég ætti eiginlega að baka, Doddi stakk upp á einhverju íslensku einsog td mjúkum bakaríssnúðum. Svo að ég ákvað að gera snúða (þeir eru geggjað góðir, kannski ég skelli uppskriftinni hérna inn bráðlega).
Síðan í morgun er ég þess vegna búin að hræra saman gerdeig, láta hefast, steikja beikon, steikja hunangsgljáðan kjúkling, fletja út og fylla snúða, láta hefast, ofsjóða pasta, taka úr uppþvottavél, setja í uppþvottavél (og af stað), setja snúða í ofninn og taka þá út aftur, fá mér að borða, sjóða pasta (aftur hitt var ógeðslegt), skera niður grænmeti, skera niður skinku, beikon og hamborgarahrygg, hræra ostasósu, blanda salat, blanda ostapastað, búa til glassúr og pennsla því á snúðana og að lokum setja allt í réttar skálar/á rétt föt.
Það sem ég þyrfti að gera er að taka úr uppþvottavélinni og setja í hana aftur, finna réttu áhöldin (til að taka með), skipta um föt (þið sem þekkið mig vitið alveg hvers vegna fötin sem ég fór í í morgun duga ekki lengur), græja mig og svo koma mér í leikskólann.
Ég ætla rétt að vona að Hrafnkell hugsi í kvöld, þegar hann er að sofna, “ég er svo glaður að mamma mín og pabbi minn hafa svo mikinn áhuga á því starfi sem fer fram á leikskólanum mínum að þau eyða öllum þessum tíma og fyrirhöfn að græja mat og bakkelsi til að hafa á svona degi einsog í dag”
En að lokum: ÞAÐ ERU BARA 2 VIKUR ÞANGAÐ TIL VIÐ KOMUM HEIM!
4 Comments
Other Links to this Post
RSS feed for comments on this post. TrackBack URI
By mamma, March 19, 2009 @ 17:14
Hrafnkell verður mjög ánægður að hafa ykkur í leikskólanum sínum en hvort hann verður mjög ánægður yfir að vera lengi í leikskólanum og fari að sofa seint í kvöld. Ég er ekki viss.
Við erum löngu farin að telja niður. Það verður svooooo gaman að sjá ykkur.
By Elva, March 19, 2009 @ 17:35
Dang kona! Ég varð bara þreitt að lesa þetta, og full aðdáunar
By Edda Rós, March 19, 2009 @ 19:21
Aðdáunin er vel þegin
Og Hrafnkell fer ekkert seint að sofa, hann fer bara bráðum að sofa (og hinir áhugasömu foreldrar geta ekki beðið eftir klukkan verði löglega nógu mikið til senda hann í rúmið)
By ella, March 22, 2009 @ 18:46
Vá, en myndarlegt!